• Hete en druk(kende) maand

Goedemiddag,

Had u het ook zo warm? We hadden i.v.m. het vakantiegeld bedacht dat de spulletjes die we zo heel graag wilden hebben eind mei gebracht zouden worden.
En dat hebben we geweten, het was pakken, ruimen, soppen en zweten.
Maar goed dat nergens een verborgen camera stond, die had heel aparte plaatjes kunnen schieten.

 


 

Chrisje werd ziek. Eerst dachten we aan de hitte, want deze oude baas reageerde altijd slecht op warmte. Zoals de DA al gezegd had tijdens zijn bezoek, zou bloedonderzoek moeten bij Chris. Omdat hij best moeilijk te behandelen was stelden we dat uit. Chris at goed. De laatste dagen van zijn leven kroop hij graag bij mij op de bank, vlak tegen me aan. Dat liet de alarmbellen rinkelen, en toen tijdens een zeer warme dag Chrisje bijna niet meer overeind kwam en niet meer at is GertJan naar de DA gegaan.

Een echo liet zien dat hij veel kleine tumoren had rond de ingewanden en maag.  
We moesten hem laten gaan.
Ondanks zijn moeilijke karakter was Chris een schat van een kat, erg trouw en lief voor ons.
De dag voor zijn overlijden kwam hij zijn plaats nog op eisen bij de laatste voerbeurt. Hij maakte veel herrie maar at niet meer.

Dat hij er niet meer is merken we, omdat we hem erg missen, maar ook omdat de rangorde onder de katten opnieuw moet worden bevochten.
Chris was de onbetwistbare leider, en nu wordt er geknokt wie zijn plekje in gaat nemen. Het gaat voornamelijk tussen Grimmel en Maikey, en nu gaan ze elkaar gelukkig meer uit de weg, met soms een ruzietje. Ze hyebben het sportief gedeeld. Grimmel heerst beneden, Maikey in de woonkamer. De lucht die ze achter laten onder het knokken is smerig, dus zijn we steeds druk in de weer met schoonmaakazijn en doen een scheutje extra ontsmetting in het dweilwater. Ik weet het, ontsmetting is giftig dus we spoelen altijd na.


  • Beneden hebben we de slaapkratten weggedaan, en er schuimplastic bedjes voor in de plaats gezet. Met fleurige dekens een fris gezicht, op de foto’s kunt u het zelf zien. Wat een troep alle verpakkingen weg te werken van het zorgvuldig op maat gezaagde schuimplastic, maar wat hebben we plezier van alle werk.
     
  • Een dag na het overlijden van Chris misten we Varta tijdens de laatste voerbeurt. Ze leek wat verkouden maar was er toch steeds bij, en at haar bakjes leeg. Nu lag Varta uitgestrekt boven, en liep als een oud dametje sloffend en sloom toen we haar op de pootjes zetten. De DA voelde onheilspellende dingen in haar buikje.
    Dit weekeinde zijn we druk met haar, en voeren Nutribount met medicijnen, in de hoop dat ze opknapt. Ze is erg lief, wil constant op schoot en spint hard. Varta drinkt wel, maar eet nog niet uit zichzelf.
    We zien het somber in. Varta met haar kleine gestalte en lieve kopje lijkt op een kitten maar ze is inmiddels ook al 16 jaar. We hopen dat ze opknapt en gaat eten. Veel lijden willen we dit kleine witte watje besparen, gezien haar voorgeschiedenis. Ze is al vaak door het oog van de naald gekropen.
    Volgende week gaan we weer met haar naar de DA, voorlopig geniet ze nog in haar eigen doos met warmte dekentje.

     
  • Elvis is enorm opgeknapt van de ingreep in zijn bekje. Hij speelt, is levenslustig en ondeugend, en wil het liefst de voordeur bewaken als er bezoek komt. Of, als mensen binnen willen komen, gaat Elvis graag precies voor de open deur zitten. Hem roepen of weghalen helpt niet. Als Elvis iets in zijn koppie heeft krijgt niemand dat er nog uit, dus als de bel gaat moet Elvis naar binnen.
    Een schat van een kat met een heel eigen karakter.

     
  • Sandrientje is ook goed opgeknapt van het oog serum, en zalf erbij. Een paar dagen wilde ze niet eten, maar heeft het zelf opgelost. Ze kan zelf uit haar holletje de bak vinden en zit ’s morgens op de bank. We vermoeden dat ze wel licht en donker ziet, en misschien contouren. Erg lief, altijd in voor kroelen en met haar geknipte nagels loopt ze een stuk beter.
     
  • Met de rest van de katten gaat het goed.
     
  • Gringo kwam kijken toen ik de zoveelste was in de machine deed en bleef me bekijken, hij komt al op de gang.
     
  • Kitty is helemaal thuis, u ziet haar ook op de foto’s, Didi en Tom maken het prima.
     
  • Noussie en Molly zijn blij met hun eigen bank op de plank, en Kika komt er eindelijk ook uit, al is ze het liefst in haar eigen mand.
     
  • Tuttie maakt het ook goed, en is weer helemaal zindelijk, een allerliefste poes.
     
  • Miepie komt steeds vaker uit het plafond naar beneden, eet goed en blijft steeds langer beneden zitten.
     
  • Keetje kijkt haar dochter bestraffend aan, en floept naar buiten waar ze graag is, en boos wordt als de deur ’s avonds dicht moet.
     
  • Boris II loopt zijn loopje naar het raam en gilt naar katten die op straat lopen. Hij is ondanks zijn leeftijd actief en ondernemend. Hij blijft goed eten ondanks zijn pijnlijke tandvlees, en we hopen dat hij dit blijft doen omdat Boris moeilijk te behandelen is.
     
  • Kiko blijft Kiko: Lief, vriendelijk en altijd tevreden. Ook op die kamer zijn er dingen veranderd, het grote bureau is eruit, dus meer ruimte. We waren bang dat Kiko zijn plekje miste. Het heeft goed gewerkt want Kiko komt nu zelfs al op de overloop.
     
  • Moos heeft af en toe haar zangerige jank buien, ze schreeuwt of ze gekeeld wordt, wil een kroel en slaapt weer door. Af en toe maakt ze een uitstapje naar buiten en maakt onderweg graag even ruzie met Schaduw.
     
  • Monster doet haar naam alle eer aan. Het is een dondersteentje, die tegenwoordig hier boven leeft. Ze is zelfs Froodo de baas, die af en toe jammerend haar mandje zoekt, als Monster op één van haar strekentochten Froodo als jachtobject ziet. Ze speelt en dolt, is bazin van de krabpaal en bepaalt wie er het eerst voer krijgt. Prachtige kat, die snaait en jat.
     
  • Froodo is sinds het dingetje uit haar bekje is opgeknapt, spuugt minder en zit dus onder de plak van Monster. Wel goed voor Froodo, ze kon wel wat rust gebruiken, en zo regelt de familie kat dat onderling.
     

Dan is het avond(meestal vroeg in de ochtend)  en slof ik de trap op zoals gisteren. Best moe, maar voldaan nu alles goed is en op zijn plaats staat, de katten tevreden zijn en de rust is weer gekeerd.
Svenska is meestal al op de slaapkamer als ik boven kom, en ik neem altijd kattenmelk mee voor de lebberkontjes.
Gisteren was ik die vergeten, en Svenska keerde haar kont naar me toe.
Verdikkeme Svens, je kunt toch wel een keertje zonder kattenmelk, er is eten zat, en je hebt ook een snoepje gehad mopperde ik.
Geen commentaar, ze kroop onder het bed tafeltje.
Ik slof weer naar beneden en giet wat melk in de lege voerbakjes, en zie op de slaapkamer dat haar eigen bakje bij de vaat zit.
Dus pak ik een gebruikt bakje, doe daar melk in en Svens begint te drinken.
Dacht ik, want madam drinkt niet uit anderkats bakje! Punt!
En moe of niet, chagrijnig ga ik een schoon bakje halen en giet de melk duidelijk hoorbaar in het schone bakje.
Svenska staat bedaard op, rekt zich uit en loopt met stijve pootjes naar het bakje.
En drinkt.

Katten? Soms word je er knettergek van maar altijd weer zijn ze apart, gek lief lastig, aanhalig afstandelijk, kortom: het kunnen wel mensen zijn.

We wensen u een fijne juni maand toe!

 

Hartelijke groeten,

 

Gertjan en Ineke

   

 

 

Herdenkhoekje:  Chrisje

Chrisje werd ziek. Eerst dachten we aan de hitte, want deze oude baas reageerde altijd slecht op warmte. Zoals de DA al gezegd had tijdens zijn bezoek, zou bloedonderzoek moeten bij Chris, maar omdat hij best moeilijk te behandelen was stelden we dat uit. Chris at goed en werd wel aanhankelijk, de laatste dagen van zijn leven kroop hij graag bij mij op de bank, vlak tegen me aan. Dat liet de alarmbellen rinkelen, en toen tijdens een zeer warme dag Chrisje bijna niet meer overeind kwam en niet meer at is GertJan naar de DA gegaan.
Een echo liet zien dat hij veel kleine tumoren had rond de ingewanden en maag.  
We moesten hem laten gaan.
Ondanks zijn moeilijke karakter was Chris een schat van een kat, erg trouw en lief voor ons.
De dag voor zijn overlijden kwam hij zijn plaats nog op eisen bij de laatste voerbeurt. Hij maakte veel herrie maar at niet meer.

We missen hem.

 

Chris werd hier geplaatst ( 5 jaar geleden) omdat zijn baasje zou overlijden. Er was niemand die informatie vroeg over Chris, wat jammer is. Omdat Chris een unieke kat was die met zijn eigen karakter één van onze lievelingskatten was geworden. Wie weet dat Chris zijn vroegere baasje boven weer tegen komt. Wij hopen het voor deze wonderlijke kater, goudeerlijk en erg trouw.