Goed en diervriendelijk 2018!

  • Met de jaarwisseling hebben we allemaal onze mooie en melancholische herinneringen. Op de Facebook groep Mozza clips voor alle dieren lezen we dat mensen denken aan dierbare overleden mensen en dieren.
  • De Mozza groep is een ware oase voor dierenliefhebbers, én er worden schitterende en heel persoonlijke clips gemaakt door Roy van Breemen en de hele groep, die nauw met elkaar samenwerkt. De opbrengst van de clips schenkt de Mozza groep aan goede doelen, waaronder Dintelkat.
  • Een warme gezellige groep mensen die niet oordeelt, maar mensen accepteert zoals ze zijn.
  • Chapeau lieve mensen van de Mozza groep, iedereen die van dieren houdt zou zich aan kunnen melden bij Mozza clips. U ziet op deze website mooie clips, met zorg gemaakt door Roy en zijn groep, die ze speciaal maakten voor Dintelkat. Wij zijn er erg blij mee, evenals met het mooie filmpje dat Claudia Koole voor niets voor ons maakte. We wisselen de clips en filmpjes af, zodat u telkens weer een andere clip kunt bewonderen, anders kunt u bij YouTube Mozza clips intypen, en een scala van clips kunstzinnig en met veel gevoel bekijken, of u aanmelden bij FB Mozza clips voor alle dieren. Even klikken en u bent er.

Funny Animal Vector illustration cartoon Set,cute  ,doodle style

Adopties:

  • Stukje en Beetje, Flo en Varta zijn financieel geadopteerd. Lees meer: www.dintekat.nl/adoptie/
  • Hartelijk bedankt weldoeners, voor jullie royale adoptiegeld.

Gelukkig karakter kat hold plaat met dank je woorden. Vector flat cartoon illustratie

De katten:

  • Ze zijn een beetje katterig, wat snotterig, spugerig, kale plekjes in sommige vachtjes, het is denk ik de nattigheid die ze verhindert om lekker buiten te dollen.

 

  • Nieuwkomer Rocky zat net al lekker te eten in zijn nieuwe thuis, kijkt u maar bij het smoelenboek op zijn eigen site. Een 18 jarige kater, die is afgestaan wegens ernstige privé problemen.

 

  • Boris I was op de dag dat hij aankwam volledig thuis. Kennelijk gewend om in de avond naar buiten te gaan, liep hij de eerste dagen te jengelen rond 20.00 uur, maar nu weet hij dat hij juist om die tijd naar binnen moet, en als het koud is of regent. Deze 18 jarige heer is erg lief, komt graag boven, maakt nooit ruzie: Kortom, een schat van een kat!
 
  • Truike en Monster hebben we naar boven gehaald, en Truike bleef versteend op de plek liggen waar we haar neerlegden, en at haar bakje alleen leeg op haar eigen plekje beneden, op een stoel met schone deken. Monster is wel helemaal boven, een schattig poesje, die het heerlijk vindt om gekroeld te worden.

 

  • Duke en Lady zitten niet lekker in hun vachtje, Lady is hoesterig, en heeft al veel AB gehad. We geven ze respire, naast de reguliere pilletjes, en het hoesten is gestopt. Ze slapen veel, Duke ligt het liefst in de kattentil, en komt tegenwoordig graag op schoot als de deur dicht is. Lady is kattig, maar spint als je haar aanraakt. Hopelijk blijven ze nog lang bij ons wonen. Het zeer kleine neusje van Lady is haar handicap, ze krijgt er amper lucht door als ze iets verkouden is.

 

  • Froodo heeft weer een nieuw plekje, op het kleine kastje waar we een mandje op hebben gezet. Froodo wordt rustig en aanhankelijk, al blijft ze uitschieters maken waarbij de katten zich een staartje schrikken.

 

  • Stukje en Beetje hebben een echtelijke ruzie: Stukje is vreemd gegaan. Waar ze anders in elkaars pootjes sliepen is Stuk nu de partner van Varta, waar BorisI weer moeite mee heeft, want Varta was toch van hem? Beetje loopt een beetje verloren door het huis, geeft Stuk een mep als hij langs loopt, en gaat haar gangetje.

 

  • Vino is weer wat bij gekomen. Hij heeft een zwak maagje, en dankzij maagzuurremmers is dat voorbij, hij wordt wat afwezig en is soms vergeten waar hij heen wil. Ziet zichzelf in de glazen deur, en schreeuwt daar hard tegen. Vino raakt een klein beetje de weg kwijt.

 

  • Sita dat wondertje is aangekomen, ze eet netjes haar bakjes leeg, loopt een ommetje en is diep verontwaardigd als ik haar dekentje moet wassen. Ze blijft miauwen, net zo lang tot het dingetje weer op haar plaatsje ligt. Ze springt erop en klauwt, waarna ze gaat slapen. Haar creatinine was 137, nog veel te hoog, maar de 200 is verminderd gelukkig. De ureum moet ook nog omlaag, dus krijgt ze elke avond haar Semintra, en dat vindt ze al heel normaal.

 

  • Timmie en Hirby zijn allebei volledig thuis. Ze maken wandelingetjes, zijn graag buiten, eten goed en Timmie is gestopt met spugen sinds hij elke avond ook Semintra krijgt. Een wondermiddeltje!

 

  • Tuttie kunnen we niet apart meer noemen, want ze is samen gaan wonen met Kika. We hebben ook deze twee naar boven gehaald, maar Tuttie vond het maar niets, ze vluchtte zodra de deur weer openging naar beneden. Kika keek verontwaardigd om zich heen en stapte bedaard de trap weer af, nadat ze boven gekeken had. Ze hebben samen twee hokken, maar kiezen ervoor in eentje te gaan wonen.

Close-up van schattig katje zitten in een papieren doos en wachten op iemand.

Afscheid en alles wat daarbij hoort.

Wij verliezen door het opnemen van oudere katten veel dierbare katten, en in 2017 was daar ook Thara bij zoals u weet.

Elke kat die gaat geeft een tijd verdriet en zoeken, het faal gevoel van wat is er nu mis gegaan. Vaak niets. De kat was op, en niet alle katten worden oud, was dat maar waar. Soms zijn vroegere eigenaren teleurgesteld of zelfs boos, en soms krijgen we de liefste berichtjes van vroegere eigenaren, die begrijpen dat we echt alles uit de kast trokken om het beestje te redden.

Maar: Als het dier lijdt en duidelijk aangeeft niet meer verder te willen is er geen keus, de kat gaat altijd voor. Al is dat soms nog zo moeilijk.

Nieuwsgierig Siberisch katje op de krassende post over rode achtergrond Stockfoto

Dat brengt me bij onze allereerste Dintelkat: Lubke

Hij overleed op 13 oktober 2013, aan een hartaanval.

Lub heette naar mijn grootmoeder, en had ik al toen ik GertJan ontmoette.

Hij was een heel bijzondere kat, die al op jonge leeftijd aangaf te begrijpen wat we bedoelden en vaak antwoord gaf.

Veel mensen vinden dit lariekoek, want een kat kan niet praten, en er zijn er die zeggen dat een kat en andere dieren, geen gevoel hebben.

Door dagelijks om te gaan met veel katten weten wij wel beter.

Lub kwam als kitten bij me wonen, en was een vechter. Hij klom de verwarmde doos uit, en gaf aan een eigen wil te hebben, door uit te breken, overal op en aan te zitten, met zijn leuke ondeugende kop stal hij ieders hart. Hij had een groot hoofd met lange grote oren, en een vrij klein lijf. Lub was roetzwart, maar sprak met zijn koppie en mimiek.

Kwam er bezoek en Lub mocht het bezoek niet dan presteerde hij het om op de hoofden te gaan zitten, op schoot en constant de aandacht te trekken. Net zo lang tot ik hem in de keuken zette, al hielp dat weinig. Hij klopte op de deur en schreeuwde hartverscheurend.

Er stond een grote krabpaal voor de toen 6 Katten, en Lub zat het liefst bovenop. De paal stond schuin bij de tafel, en als bezoek het waagde op de stoel te gaan zitten onder de paal, kon ik soms net gillen Lub nee, als ik de bekende bewegingen zag en hoorde, maar vaak was ik te laat. Lub kotste pal over het bezoek heen, dat verontwaardigd vertrok.

Toen hij gecastreerd moest worden (hij was toen 8 maanden) was hij spoorloos verdwenen.

Overal heb ik posters opgehangen, zoekacties in de buurt gehouden, Amivedi en asielen gebeld, maar Lub kwam niet naar binnen door het kattenluik, en ik was wanhopig.

Toen ik na drie dagen de afspraak met de DA afbelde, huilend en wel kon ik niet geloven dat hij er niet meer was.

Een kwartiertje nadat ik de telefoon neerlegde hoorde ik de bekende plof en gerammel aan het kattenluik, en daar zat Lub plat op de grond, voor zijn voerbak.

Over te geven, haren muiszenstaartje, botjes, en gras.

Toen hij klaar was at hij zijn voerbak helemaal leeg, liep naar de kamer en zijn eigen plek op de kast, en sliep. Mij heeft hij en dag niet aangekeken, toen ik een nieuwe afspraak met de DA maakte.

Bewerkbare silhouetten van een kat en muis spelen schaak met alle elementen als afzonderlijke objecten

Lub werd ziek, en kreeg al op jonge leeftijd blaasgruis.

Hij is mee verhuisd toen ik bij GertJan ging wonen en bleef streken uithalen. Ook de verhuizingen daarna vond hij spannend, en verkende gelijk de nieuwe huizen. Ontsnapte, en wilde gevonden worden, we zijn stad en land af geweest om hem beter te maken, en steeds bleef deze gekke kat vrolijk.

Toen we in uiterste wanhoop naar een homeopathische DA gingen liep hij los in de wacht- en behandelkamer. Sprong op de behandeltafel, en de DA liep om hem heen, om hem te bekijken. Doe jij je mondje eens open lief Lubke En dat deed hij, wagenwijd, zodat ze in zijn keel kon kijken.

Hij kreeg Berberis, dat hielp goed tegen de struvietstenen die voor zijn blaas zaten, ondanks de penisverwijdering bleef hij daar last van houden.

Maar: Het ingeven van de druppeltjes bleef een strijd, en Lub at absoluut geen struvietvoer.

Hij bedacht spelletjes, jatte spruitjes uit de pan tot die leeg was, speelde weglopertje, en jatte bij de toenmalige buren speeltjes van de kinderen van de kast, waar hij parmantig mee thuiskwam.

Als de deur open stond glipte hij naar buiten en bleef op een paar meter afstand wachten tot we hem opnamen.

Zwarte katten familie

Boodschappen doen vond hij heel bijzonder. Als we thuiskwamen met volle tassen sprong Lub er pardoes in, groef net zo lang tot hij de kattensnoepjes had gevonden, maakte het zakje open, at het leeg en spuugde alles vervolgens weer uit.

Naar bed gaan was een ritueel, al werd hij wat trager door zijn hartafwijking. Lub, slapen, dat hoefden we enkel maar te zeggen. Hij liep drie treden en wachtte op zijn knuffel. Zo ging het door, tot we boven waren, en als hij geen knuffel kreeg liet hij zich niet opnemen, want dan krabde hij en beet ook. Bij de DA was hij de schrik van allemaal, want Lub liet zich niet meer behandelen. Pas na een verdovingsspuitje kon hij geholpen worden.

Nog steeds krijg ik een brok in mijn keel als ik de grote foto zie die bij de voordeur hangt. Lub op zijn rug, de pootjes wijd uit elkaar, met een ondeugende kop die iedereen toelacht.

We zullen hem nooit vergeten, en zien in veel katten een stukje Lubke terug.

 

Herdenkhoekje.

 

Mica was onze allerliefste lieverd, die met haar vergroeide voorpootjes de trap nog op en af kon. Tot een maand voor haar overlijden, toen bleef ze in de keuken zitten, en vroeg de hele dag om eten. Dat kreeg ze ook. Mica wilde niet op een stoel of op de bank, zelfs een kussen of mand die we voor haar neerzetten meed ze. Ze weigerde op een dag te eten, en toen we direct naar de dierenarts gingen was Mica al bijna overleden. Ze was nog niet oud, maar haar mooie grote lijf was volledig opgebrand volgens de dierenarts. We missen haar, en vinden het jammer dat ze maar vrij kort hier was.

 

Snoetje heeft ons verbijsterd. Vorige keer schreef ik nog hoe lief hij was, en hoe goed hij at. Binnen drie dagen was snoetje overleden en we kunnen het nog amper bevatten. ’s Avonds kwam er bezoek die foto’s van Snoet maakte, voor zijn vroegere eigenaar. De volgende dag lag Snoet in de sterfhouding, waarna GertJan met gierende banden naar de DA reed.

Het bleek dat Snoetje een enorme tumor vlak boven de lever had, die Snoet fataal is geworden.

We konden amper afscheid nemen van dit leuke en aanhankelijke katje.

 

We wensen de vroegere eigenaren veel sterkte toe.