Augustus - zweten dus (laatste update 06-08'18)

  • De hitte is ook hier overheersend en de katten hebben zich aangepast aan de temperatuur. Ze bewegen zich bedachtzaam en traag. Ze liggen graag op de koeldekentjes van Action, of in de buurt van de ventilatoren, we hebben er verspreid over het huis zes staan. De grote die we van Dierenlot kregen doodt bacteriën en zuivert de lucht, een ding waar we niet meer zonder kunnen. Die staat met dit weer altijd aan om te voorkomen dat bacteriën sneller groeien of zich verspreiden.

  • Er is veel gebeurd bij de katten en dus met ons, verdriet en schrik, hoop en blijdschap.
    De momenteel 43 katten slaan zich goed door de hitte heen. We laten de buitendeur ’s nachts open, en vooral Elvis maakt gebruik van de koele nachtlucht, een lieve slimme en leuke kat met een heel eigen karakter. Hij is helemaal gewend aan het ritme waar hij zelf om vroeg. Overdag eet hij netjes zijn eigen porties, en bij de laatste voerbeurt aan het eind van de avond stoppen we zijn pillen in zijn eigen bakje met verwenvoer. Als hij dat bakje leeg heeft kan hij er weer uit, en zit het liefst buiten in de nacht. Met zijn gekruiste pootje en eigenaardige loopje is Elvis helemaal thuis hier.
  • Miesje werd verkouden en had een zere keel. De DA gaf tabletjes die ze lief nam, en we zagen haar opknappen, ze at de volgende dag weer. Een paar dagen na Mies weigerde ook Kitty eten, dus weer na de DA. Onderaan deze pagina kunt u in het herdenkhoekje lezen wat er met Kitty gebeurde.

  • Augustus begon met enorme schrik, want toen we zondag aan de koffie zaten hoorden we Duke huilen en dachten dat hij misselijk was. Duke heeft een speciaal alarmgeluid als hij moet overgeven, dus we renden naar de keuken. Daar lag onze mooie grote kerel, heftig hijgend met zijn pootjes gestrekt, tong uit zijn bekje. Hij had het duidelijk benauwd. We konden direct bij onze DA terecht. De auto staat een paar straten verderop in een garage, intussen kon ik Duke beademen. 
    Toen Duke weer thuis kwam klom Duke met stijve pootjes uit de mand, en waste zijn poot. De DA heeft hem injecties gegeven met o.a. prednison, op de röntgenfoto was te zien dat Duke een enorme verdikking op een hartkamer heeft, en de DA adviseerde om Duke vooral rustig te houden.
  • Duke sprong op de bank en er weer af, at en rende de trap op en  schoot weer als een speer naar beneden.
    We zijn dinsdag terug gegaan voor controle, samen met Lady, die ook een licht hartruisje heeft, en de laatste tijd chagrijnig is. Aan Lady kon de DA niets vreemds ontdekken gelukkig.
    Duke zag er prachtig uit de DA was positief en verbaasd. Als het zo doorgaat met Duke hoeft hij zelfs nog geen prednison, en moeten we hem goed in de gaten houden. 

  • Dinsdag heeft Gertjan Zwartje opgehaald. Haar vrouwtje is overleden, u kunt in het smoelenboek: www.dintekat.nl/products/zwartje/ alles lezen over dit schattige katje.
    Ze was direct thuis, spinde en stond toe dat we haar aanhaalden, en ze at een lik gourmet.
    We weten dat katten niet kunnen spreken maar Zwartje was zo duidelijk in haar manieren dat onderstaand verhaaltje als waargebeurd kan worden gelezen.

     
  • Zwartje stelt zich aan u voor:
  • Het zal je maar gebeuren als vijftien jarige kat die eindelijk een fijn thuis had gevonden. Plotseling is je voedselvoorziening verdwenen en komt er een ander die voer in je bakje gooit, en plotseling word je in een koffer gezet en ga je in een auto een eind rijden.
    Er werd door een grote kater op twee poten in mijn buikje geknepen, en mijn oog werd aan alle kanten bevoeld en bekeken. Gelukkig kon ik weer in die mand, niet fijn, maar ik zat wel veilig.
    Later ging ik weer in een andere mand, met een kater op twee poten, die me naast zich op de voorbank zette. Zo kon ik nog gluren door de spleetjes in die mand en de kater noemde mijn naam.
    Kom ik in een huis waar ik heel veel luchtjes rook, en ik mocht uit mijn mand, maar in een hok???
    Kwaad dat ik was, en toen moest ik mijn bekje openen, maar dat vertikte ik toch echt. Ze kunnen alles van me vragen, maar mijn bekkie is om te eten, mijn vacht en nagels bij te houden, vogels en muizen dood te maken, en niet om er viezigheid in te proppen. Gelukkig, na een mislukte operatie waarin ze me in een dekentje wilden rollen kreeg ik rust in dat hok. Het was een veilig hok met eten en drinken en ik kon om me heen zien dat er heel veel katten zijn hier. Een gevlekte, een lapjeskat, een grijze kwam nieuwsgierig kijken. Een grote poes op twee poten kwam naar me toe, ze maakte hoge geluidjes en noemde mijn naam. Wat het belangrijkste was, ze had een schoteltje bij zich met lekkere hapjes. Bovenop een heerlijk ruikend goedje lag een stuk vlees, eigenlijk wilde ik niet eten ik ben veel te kwaad. Maar het rook zo lekker, dus heb het verslonden.

    Het valt wel mee hier, ik moest weer in de koffer, en een andere poes op twee poten bevoelde me. Ze was zoooo aardig, ik smolt bijna. Pillen hoef ik even niet meer maar ik word lekker verwend, en daar houd ik van.
  • Tot zover Zwartje.

  • De DA kon geen blaasontsteking vinden. Haar advies was om Zwartje een paar dagen te verwennen en haar later te laten testen op schildklier en blaas. Ze wende snel, en wilde er uit. Ze komt door het hele huis en eet al met de groep samen. Over een week of twee gaan we terug naar de DA voor schildklier- en blaascontrole.

 

  • Intussen maakten we ons al een tijdje erge zorgen over Didi, die steeds meer wegkroop. We besloten met Zwartje naar de Dierenarts te gaan en namen gelijk Didi mee. U leest onderaan deze bladzijde dat Didi het niet gehaald heeft.
  • Met de hitte zijn we blij dat alles op zijn pootjes terechtkwam, al zijn we erg verdrietig over Kitty en  Didi, die we allebei bijzonder missen.

 

Fijne augustusmaand, met weer dat u het prettigst vindt!

 

 

 

 

 

Herdenkhoekje: Kitty

Een paar dagen na de verkoudheid van Miesje weigerde Kitty alle eten en drinken. We dachten dat ze de verkoudheid van Mies had overgenomen, dus weer naar de DA. Kitty was een terughoudende kat, maar genoot van kroelen.

 De DA dacht nu niet aan een onschuldige verkoudheid, maar nam bloed af en haalde vocht uit haar borstholte. We duimden dat er geen enge dingen bij Kitty gevonden werden, maar onze hoop was voorbij toen de DA al snel belde. Het was helemaal mis met Kitty, het vocht bevatte duidelijke bewijzen voor ernstige bloedkanker en/of aids .

We moesten Kitty laten gaan. Ironisch dat we drie dagen daarvoor de vorige eigenaar spraken die haar deze zomer wilde bezoeken. Soms is het leven onbarmhartig en zwaar, want hoe breng je rotberichten naar de vroegere eigenaar?

 

 

Herdenkhoekje: Didi

Zoals ik in het vorige Dintelstaartje  al zei baarde Didi ons zorgen omdat ze erg bang bleef maar spinde en altijd wilde kroelen. Ze at haar bakje leeg en schooide om meer, dus maakten we ons niet echt veel zorgen, tot ze afgelopen maandag niet meer at. Ze was niet bang voor katten, dat kon de reden van het wegkruipen niet zijn, ze mepte katten van zich af als ze daar zin in had.

Didi zat volledig onder tumoren zelfs haar bekje was aangetast.

De DA herkende het meteen, en noemde een naam van een agressieve zeer snel groeiende kanker, die meestal in het lijf ergens begint als klein puntje en zich zeer snel uitzaait naar alles wat bereikbaar is in een kat.

 

 

 

 

Herdenkhoekje Poekie

Het ging een tijd heel goed met Poekie, omdat ze Semintra en een niersupplement kreeg.

Ze at goed, haar vechtlust bleef enorm, maar toen de dierenarts voor haar thuis kwam kon die haar niet behandelen.

Op de DA praktijk evenmin, zelfs een dwangkous hielp niet omdat Poekie door bleef krijsen, en bewegen.

Daarom ook zijn we overgegaan op Semintra, een middel speciaal tegen nierziekten.

Ze knapte erg op, was aanhankelijk en lief, ik heb zelfs vaak haar vacht mogen borstelen.

Ze at graag een hapje mee van ons avondeten, waarbij de andere katten eerbiedig afwachten tot Poekie klaar was met eten.

Vooral mayo had haar voorkeur. 

We merkten dat ze slecht tegen de hitte kon, ze liep moeilijk, en trilde op haar pootjes.

Voor de aircooler hebben we haar mandje neergezet, waar ze zichtbaar van genoot.

 

Vanmorgen lag ze in dat mandje maar was overleden in haar slaap.

 

De vroegere eigenares was verdrietig maar gaf aan dat Poekie altijd een zwak poesje was. Een paar jaar geleden is ze ernstig ziek geweest tijdens een hittegolf. We zijn blij dat Poekie nu uit kan rusten.

 

Wij missen haar ongelooflijk.

Een poesje waar we zo onophoudelijk en intensief mee bezig zijn geweest is dierbaarder dan de katten die zichzelf goed kunnen redden. Poekie stal onze harten met haar aparte maniertjes, haar schreeuwen om aandacht, en de harde kopjes die ze gaf en de momenten dat ze dicht tegen ons aan kwam liggen zijn goud waard.


Lees meer: https://www.dintekat.nl/products/poekie/

Poekie kan slecht tegen de hitte. Ze loopt slecht en wankelt op haar drie pootjes. Ik koel haar met koude doeken, want Poekie wil niet op een koeldekentje. Ze eet, en met de supplementen braakt ze bijna niet meer, en is 180 gram aangekomen. We hopen voor dit poesje dat er snel wat verkoeling komt, ze is lief en aanhankelijk tot we aan haar bekje komen of aan de plek waar haar pootje heeft gezeten.

 

 

We wensen de vroegere eigenaren veel sterkte toe.

 

 

 

Poekie kan slecht tegen de hitte. Ze loopt slecht en wankelt op haar drie pootjes. Ik koel haar met koude doeken, want Poekie wil niet op een koeldekentje. Ze eet, en met de supplementen braakt ze bijna niet meer, en is 180 gram aangekomen. We hopen voor dit poesje dat er snel wat verkoeling komt, ze is lief en aanhankelijk tot we aan haar bekje komen of aan de plek waar haar pootje heeft gezeten.